امروزه با بالا رفتن سطح ورزش اسکیت
در جهان باید بپذیریم که دیگر با تکیه
بر قدرت بدن ی
بالا نمی توان به قله های موفقیت رسید و اولین و مهمترین نکته
بهینه کردن
مصرف انرژی و به عبارتی بالا بردن تکنیک می باشد .البته تکنیک
اولین شرط است و
باز هم امادگی بدنی و روانی برای دو ورزشکار که هر دو تکنیک
خوبی دارند تعیین کننده است .
اسکیت باز سرعت را از موقعیت بدنی او
میتوان شناخت :
او هرگز به طور کامل صاف اسکیت نمیکند
.بخش بالایی بدن او همیشه کمی به سمت جلو خم
میشود اما هرگز با زاویه ای
مانند اسکیت بازان یخ خم نمیشود .بعد از مطالعات دراکادمی
ورزش رم؛مربیان ایتالیایی
؛دانشمندان فیزیک و پزشکان یک تکنیک بهینه توسعه داده شد
که چطور میتوان یک
سرعت بالاتر از قبل با یک مقدار مشابه در مصرف انرژی بدست اید.
در گذشته بخش
بالایی بدن خیلی زیاد به سمت جلو خم میشد وزانو ها خیلی کم خم میشد در
حال حاضر میگویند
زانو به مقدار بیشتر و بخش بالایی بدن تنها کمی به سمت جلو خم درهیچ
موردی پا بالا
کشیده نمیشود و یا پرتاب نمیشود .جابجایی زیاد به اطراف باعث ضایع شدن
انرژی میشود .پایی
که فرود میاید ابتدا روی چرخ عقب (پاشنه)و زانو تا حد ممکن خم باشد.
یک حرکت کامل باید
روان و هماهنگ باشد نه ضربه های سخت و ناگهانی به زمین ؛دستها
کمی صاف ومتعادل و
به طور مخالف جابجا میشود .
آنها به صورت آزاد
نوسان میکنند .اما در هیچ موردی از یک طرف بدن به طرف
دیگر بدن نمیرود.
وقتی به سمت جلو اسکیت میکنید اسکیت روی زمین کمی روی لبه
خارجی وابتدا
پاشنه فرود می آید.
در زمان هل دادن
پا به سمت جلو پای دامپینگ کننده باید در زاویه 20تا 40 درجه نسبت
به مسیر مستقیم
پوش دهد .
اسکیت کردن در
مسیر مستقیم نسبتا ساده است اما در مورد coming soon در
مورد
پیچ چه کنیم .